Toksyczna martwica naskórka (toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz zespół Stevensa-Johnsona (Stevens-Johnson syndrome, SJS) to rzadkie i ciężkie dermatologiczne stany nagłe.
Jak czytamy na portalu termedia.pl, podczas badań klinicznych, które dotyczyły inhibitorów punktów kontrolnych, obserwowano pojawianie się różnych zdarzeń niepożądanych, które wiążą się z układem immunologicznym – takich, jak SJS/TEN, okrężnica czy autoimmunologiczne zapalenie płuc.
Na łamach „EClinical Medicine”, opublikowano przegląd systematyczny z metaanalizą randomizowanych badań klinicznych, które dotyczą inhibitorów punktów kontrolnych oraz analizę danych wydarzeń niepożądanych zarejestrowanych przez Agencję Żywności i Leków związanych z występowaniem SJS/TEN po leczeniu inhibitorami punktów kontrolnych.
Naukowcy mieli zidentyfikować łącznie 20 randomizowanych badań klinicznych, które obejmowały 11.6 tys. pacjentów – użycie inhibitorów punktów kontrolnych wiązało się z ponadczterokrotnym zwiększeniem ryzyka SJS/TEN w porównaniu z grupami kontrolnymi (OR = 4,33; 95% CI: 1,90–9,87). W rejestrze zdarzeń niepożądanych FDA Adverse Even Reporting System (FAERS), zanotowane zostały 253 przypadki SJS i 184 przypadki TEN, wiążące się z leczeniem inhibitorami punktów kontrolnych.
Mediana czasu od momentu rozpoczęcia terapii inhibitorami punktów kontrolnych do pojawienia się SJS była równa 22 dni, zaś w przypadku TEN wyniosła 32 dni. 98% pacjentów miało zakończyć leczenie inhibitorami punktów kontrolnych w chwili, kiedy zdiagnozowano u nich SJS/TEN. W sumie, 20% przypadków SJS indukowanych wyżej wymienionym leczeniem, miało zakończyć się śmiercią. Z kolei w przypadku TEN – było to aż 62%.
Dostępne dane pokazują więc, że użycie inhibitorów punktów kontrolnych w sposób znaczący podnosi ryzyko wystąpienia SJS/TEN, które często prowadzi do śmierci pacjentów.
AM/termedia.pl
