Postęp tocznia rumieniowatego układowego a podawanie propofolu

Propofol jest środkiem usypiającym, stosowanym jako środek znieczulający o dobrym profilu bezpieczeństwa. Jednak potencjalne ryzyko dla pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) otrzymujących propofol pozostaje niejasne. W European Journal of Hospital Pharmacy opisano przypadek pacjenta, który otrzymał dożylny wlew propofolu podczas gastroskopii, który nasilił ostry SLE pomimo braku historii nadwrażliwości na ten lek. Działanie niepożądane mogło być spowodowane zwiększeniem poziomu limfocytów T pomocniczych i wywołaniem indukcji różnicowania komórek B oraz tworzenia się plazmablastów, co dodatkowo promowałowydzielanie autoprzeciwciał. Przypadek ten pokazuje, że propofol może zaostrzyć objawy SLE u niektórych pacjentów i podkreśla znaczenie identyfikacji potencjalnych czynników immunologicznych przed podaniem propofolu, szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi.

56-letnia kobieta (wzrost: 162 cm, waga: 59 kg) zgłosiła się z objawami spadku apetytu od ponad 2 miesiący, któremu towarzyszył utrata masy ciała o około 10 kg i obrzęk lewej kończyny dolnej przez 5 dni. Pacjentka stwierdziła, że ​​nie ma historii alergii pokarmowych i nie brała żadnych leków przed pójściem do kliniki. Została skierowana na badanie gastroendoskopowe. Pojedynczą dawkę propofolu (1,5 mg / kg m.c.) podawano dożylnie do znieczulenia ogólnego. Procedura przebiegła bez powikłań. Jednakże, około 3 godziny po podaniu propofolu, u pacjentki rozwinęła się rozproszona wysypka na całym ciele manifestująca się  swędzeniem, uderzeniami gorąca i podwyższoną temperaturą skóry. Wysypka była nadal obecna następnego dnia, a dermatolog przepisał loratadynę (10 mg, raz na dobę), 10% glukonian wapnia (1 g, raz dziennie) i witaminę C (2 g, cztery razy na dobę). Pacjentka została następnie przyjęta na oddział gastroenterologii do dalszego badania. Wysypka utrzymywała się pomimo leczenia przeciwanafilaktycznego podawanego przez sześć kolejnych dni. Farmaceuta kliniczny uznał, że prawdopodobnie był to wybuch SLE zaostrzony przez podanie propofolu.

Ze względu na prawdopodobieństwo zaostrzenia SLE w wyniku podania leku, przepisano leki immunosupresyjne, w tym metyloprednizolon (80 mg, raz dziennie), mykofenolan mofetylu (0,5 g, dwa razy dziennie) i siarczan hydroksychlorochiny (0,2 g, dwa razy dziennie).

Po 14 dniach leczenia stacjonarnego liczba białych krwinek pacjenta wzrosła z 2,8 × 109 / L do 5,46 × 109 / L, liczba płytek krwi wzrosła z 55 × 109 / L do 85 × 109 / L i całkowita zawartość białka w moczu zmniejszyło się z 425,08 mg / L do 144,38 mg / L. Przeciwciało przeciw kardiolipinie i przeciwciało przeciw glikoproteinie β2 były prawidłowe. Pacjentka została wypisana z lekiem doustnym w celu dalszego leczenia.

 

Cały opis przypadku dostępny jest na stronie EJHP.

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o