Prehabilitacja onkologiczna – czym jest i czy warto w nią inwestować?

Obszarem działania prehabilitacji są zabiegi operacyjne (głównie duże operacje) oraz terapia onkologiczna. W Polsce ta dziedzina jest dopiero na początku rozwoju, ale warto wspomnieć, że powstają już Poradnie Prehabilitacyjne przy ośrodkach onkologicznych na terenie naszego kraju.

Filary prehabilitacji onkologicznej

W skład zespołu prehabilitacyjnego wchodzić może lekarz onkolog, dietetyk kliniczny, psycholog, fizjoterapeuta oraz farmaceuta. Mogą też zostać zaangażowane pielęgniarki onkologiczne oraz neurologopedzi.

Cztery najważniejsze obszary prehabilitacji onkologicznej, to:

wdrożenie aktywności fizycznej;
eliminacja nałogów, szczególnie palenia papierosów, ponieważ kontynuacja palenia papierosów podczas np. chemioterapii, może wiązać się ze zmniejszeniem skuteczności leczenia;
poprawa stanu odżywienia;
wsparcie psychologiczne.

Każdy z członków zespołu prehablitacyjnego, będzie się zajmować pacjentem na innym obszarze działania. Farmaceuta może wziąć udział w ułatwieniu pacjentowi walki z nałogiem – np. paleniem papierosów (we wsparciu psychologa), czy poprawie stanu odżywienia (we wsparciu dietetyka klinicznego).

Nad poprawnym procesem prehabilitacji powinien czuwać doświadczony lekarz onkolog.

Czytaj także: Koncyliacja lekowa

Korzyści z wdrażania prehabilitacji onkologicznej

Skuteczna prehabilitacja onkologiczna niesie ze sobą szereg korzyści – zarówno dla pacjenta, jak i systemu ochrony zdrowia, ponieważ może wiązać się z realnymi oszczędnościami.

Włączenie aktywności fizycznej do codzienności pacjenta, zmniejszy ograniczenia wydolności organizmu – np. po zabiegu operacyjnym czy w trakcie intensywnej chemioterapii. Ponadto zoptymalizuje wydolność organizmu i może zapobiec (albo osłabić) procesy zwłóknienia tkanek i narządów.

Wyeliminowanie nałogów, w szczególności palenia papierosów, przed zabiegiem operacyjnym, radioterapią czy chemioterapią, może zwiększyć skuteczność leczenia. Pacjent będzie mniej narażony na powikłania pulmonologiczne po zabiegu (np. infekcje górnych dróg oddechowych), a radioterapia i chemioterapia będzie skuteczniejsza.

REKLAMA

Właściwe odżywienie pacjenta zanim rozpocznie leczenie, jest równie ważnym aspektem przygotowania pacjenta do terapii. Niedożywienie pacjentów onkologicznych, kacheksja nowotworowa, to częsty problem, który utrudnia proces zdrowienia, a często go uniemożliwia. Dlatego rozpoczęcie terapii żywieniowej, jeszcze przed podaniem leków przeciwnowotworowych, jest istotne.

Podobnie, konsultacja z psychologiem przed rozpoczęciem terapii, pomoże pacjentowi lepiej współpracować z zespołem onkologów i zaangażować się w leczenie. Wzmocnienie odporności psychicznej pacjenta, przed długotrwałą terapią onkologiczną, zwiększy motywację pacjenta do leczenia.

Wdrożenie wszystkich czterech filarów prehabilitacji onkologicznej, z całą pewnością ułatwia proces leczenia i zwiększa jego skuteczność, co niesie bezpośrednie korzyści dla chorego, ale także dla ochrony zdrowia. Jeśli ograniczymy u pacjenta możliwość wystąpienia powikłań, skrócimy czas hospitalizacji oraz zmniejszymy ilość zastosowanych procedur medycznych.

Pozostaje tylko mieć nadzieję, że świadczenie prehabilitacji onkologicznej, będzie niedługo refundowane ze środków publicznych.

Czytaj także: Trastuzumab derukstekan – EMA zaleca rozszerzenie wskazań terapeutycznych

Źródło:

mgr farm. Anna Janaszkiewicz

REKLAMA