Głównym zadaniem żywienia noworodków jest dostarczenie substancji, które są potrzebne do prawidłowego rozwoju dziecka. Niedobór niezbędnych składników odżywczych: glukozy, aminokwasów, lipidów, elektrolitów, witamin czy pierwiastków śladowych, prowadzi do zaburzeń wzrastania. Wiąże się także z większą chorobowością oraz gorszym rozwojem fizycznym i psychoruchowym. Żywienie pozajelitowe noworodków należy traktować jako pomost zapewniający krótkotrwałe wsparcie żywieniowe do czasu zapewnienia całkowitego żywienia dojelitowego. (czytaj także: Rola farmaceuty w zakresie szpitalnego i domowego żywienia pozajelitowego) Wskazaniem do wprowadzenia takiego sposobu żywienia jest:
Zastosowane żywienie musi zapewnić nie tylko prawidłowy stan odżywienia, ale umożliwić także wzrost somatyczny i rozwój ośrodkowego układu nerwowego. Przedwcześnie urodzony noworodek posiada rezerwy energetyczne pozwalające na przetrwanie okresu głodzenia trwającego nie dłużej niż cztery dni. Warto zaznaczyć, że osoba dorosła może w tym stanie przeżyć nawet do 90 dni. Dlatego jeśli istnieją do tego wskazania, żywienie pozajelitowe powinno być rozpoczęte u noworodka w pierwszej dobie życia, a u dziecka starszego nie później niż w ciągu 5–7 dni (czytaj także: Produkty światłoczułe w żywieniu pozajelitowym wcześniaków).
za pomocą swojego konta w farmacja.net.
Aby w pełni korzystać z serwisów grupy farmacja.net musisz się zalogować.
Nie masz konta farmacja.net?
Zarejestruj się
