Większa skuteczność karfilzomibu nad bortezomibem w terapii nawrotowego/opornego szpiczaka plazmocytowego

Badanie III fazy ENDEAVOR było bezpośrednim porównaniem dwóch inhibitorów proteasomu w leczeniu chorych na nawrotowego/opornego szpiczaka plazmocytowego (SzP). W analizie częściowej wykazano istotnie dłuższy czas wolny od progresji po stosowaniu karfilzomibu w połączeniu z deksametazonem w porównaniu do terapii bortezomibem i deksametazonem.

fot. Shutterstock

W czasopiśmie The Lancet Oncology ukazała się kolejna częściowa analiza danych z badania ENDEAVOR, mająca na celu analizę całkowitego przeżycia (ang. overall survival, OS).

ENDEAVOR było otwartą, randomizowaną, kontrolowaną próbą III fazy przeprowadzoną na grupie chorych na nawrotowego bądź opornego SzP, którzy rekrutowani byli w 198 ośrodkach z 27 krajów w Europie, Ameryce Północnej i Południowej oraz regionie Azji i Pacyfiku. Pacjenci byli w wieku 18 lat lub starsi, z potwierdzonym nawrotem SzP lub oporną chorobą, po przebytych 1-3 liniach leczenia. Chorzy zostali losowo przydzieleni (1:1) do ramienia karfilzomibu i deksametazonu bądź bortezomibu i deksametazonu według schematu uwzględniającego stadium zaawansowania nowotworu zgodnie z Międzynarodowym Systemem Stopniowania (ang. International Staging System, ISS), poprzednie linie leczenia, wcześniejsze przyjmowanie inhibitorów proteasomów oraz planowaną drogę administrowania bortezomibu (dla chorych przypisanych do grupy bortezomibu). Karfilzomib (20 mg/m2 w dniach 1. i 2. pierwszego cyklu, następnie 56 mg/m2) podawano w formie 30-minutowego wlewu w dniach 1., 2., 8., 9., 15. i 16. w trakcie 28-dniowych cykli. Natomiast bortezomib (1,3 mg/m2) administrowano na drodze dożylnej iniekcji w bolusie lub podskórnie w dniach 1., 4., 8. i 11. 21-dniowych cykli.

Deksametazon (20 mg doustnie lub dożylnie) podawano w dniach 1., 2., 8., 9., 15., 16., 22. i 23. chorym przyjmującym karbfilzomib lub w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11., i 12. w grupie bortezomibu.

Między 20 czerwca 2012 roku a 30 czerwca 2014 roku do badania włączonych zostało 1 096 pacjentów, z czego 929 zostało przydzielonych w sposób losowy do grupy karfilzomibu (n = 464) lub do leczenia bortezomibem (n = 465).

Mediana OS w ramieniu karfilzomibu wynosiła 47,6 miesiąca (95% przedział ufności (ang. confidence interval, CI): 42,5 – niemożliwe do oceny) w porównaniu do 40,0 miesięcy (32,6 – 42,3) wśród chorych przyjmujących bortezomib (współczynnik hazardu względnego: 0,791 (95% CI: 0,648 – 0,964), jednostronna wartość p = 0,010). Działania niepożądane stopnia 3 lub wyższego zgłaszane byłe przez 377 z 463 pacjentów (81%) w grupie stosującej karfilzomib oraz przez 324 na 456 chorych (71%) leczonych bortezomibem, natomiast ciężkie zdarzenia przez odpowiednio 273 (59%) i 182 badanych (40%). Do najczęściej obserwowanych toksyczności stopnia 3. lub wyższego należały: niedokrwistość (76/463 (16%) w grupie karfilzomib vs. 46/456 (10%) z ramienia bortezomibu), nadciśnienie (67 (15%) vs. 15 (3%)), zapalenie płuc (42 (9%) vs. 39 (9%)), małopłytkowość (41 (9%) vs. 43 (9%)), zmęczenie (31 (7%) vs. 35 (8%)), duszności (29 (6%) vs. 10 (2%)), obniżona liczba limfocytów (29 (6%) vs. 9 (2%)), biegunka (18 (4%) vs. 39 (9%)) i neuropatia obwodowa (6 (1%) vs. 28 (6%)). Zgony związane z leczeniem odnotowano u 5 z 463 chorych (1%) przyjmujących karfilzomib (zapalenie płuc (n = 2), śródmiąższowa choroba płuc (n = 1), wstrząs septyczny (n = 1), przyczyna nieznana (n = 1)) oraz u dwóch na 456 pacjentów (< 1%) leczonych bortezomibem (zatrzymanie akcji serca (n = 1) i zapalenie płuc (n = 1)).

Porównanie dwóch inhibitorów proteasomów pokazuje, że karfilzomib przynosi statystycznie i klinicznie istotną redukcję ryzyka zgonu w porównaniu do schematu zawierającego bortezomib. Zgodnie z istniejącą wiedzą, karfilzomib stanowi pierwszą terapię w nawrotowym SzP, która prowadzi do wydłużenia OS w porównaniu do funkcjonującego obecnie standardu leczenia.

Cała publikacja dostępna pod TYM ADRESEM

Źródło: Hematoonkologia.pl

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

avatar
  Subscribe  
Powiadom o