W Hiszpanii farmaceuta szpitalny jest bliżej pacjenta

Organizacja pracy w hiszpańskiej aptece szpitalnej nie odbiega zbytnio od organizacji pracy w aptece polskiej. Zespołem farmaceutów zarządza kierownik, w aptece pracują farmaceuci specjaliści, rezydenci (farmaceuci w trakcie 4 letniego stażu zawodowego), technicy farmacji oraz personel pomocniczy – w mojej aptece było to około 60 osób (na 800 pacjentów). Natomiast wiele obowiązków farmaceutów hiszpańskich w aptece szpitalnej znacząco różni się od obowiązków polskich farmaceutów.

Farmaceuci w aptece szpitalnej realizują program koncyliacji lekowych. Koncyliacja lekowa, czyli medication reconcilliation, jest akcją zainicjowaną przez WHO, realizowaną poprzez narodowe resorty zdrowia różnych krajów. Celem jest standaryzacja bezpieczeństwa farmakoterapii podczas hospitalizacji i przez to podniesienie stanu bezpieczeństwa pacjenta. Koncyliacja skutkuje ograniczeniem występowania działań niepożądanych, w szczególności tych wynikających z błędów w ordynacji lekarskiej.

Istotą koncyliacji jest rozmowa farmaceuty szpitalnego z pacjentem na oddziale. Podczas wywiadu farmaceuta pyta pacjenta jak zażywane są leki, sprawdza czy to co mówi pacjent koresponduje z elektroniczną receptą domową pacjenta. Następnie farmaceuta analizuje czy na recepcie szpitalnej zostały uwzględnione wszystkie leki zażywane przez pacjenta. W przypadku napotkania nieprawidłowości, które nie mają uzasadnienia klinicznego, farmaceuta kontaktuje się z lekarzem w celu wyjaśnienia sytuacji.

Przeprowadzenie procesu koncyliacji wymaga od farmaceuty dużej wiedzy oraz umiejętności klinicznych: znajomości patofizjologii chorób, ich terapii, wytycznych dotyczących leczenia chorób przewlekłych oraz dokładnego działania leku na organizm.

Program koncyliacji lekowych to znakomity przykład, w jaki sposób farmaceuta może wykorzystać swoją wiedzę w praktyce klinicznej.

W zespole farmaceutów szpitalnych pracuje specjalista farmacji pediatrycznej. Jego rolą jest zapewnienie, że pacjenci z oddziału pediatrycznego otrzymają odpowiednie dawki leków, a noworodki na oddziale intensywnej terapii odpowiednie ilości płynów w zależności od masy ciała oraz wieku. Farmaceuta sprawdza każdy przepisany lek pod względem poprawności obliczonej dawki przez lekarza (również pod względem wskazań, po zapoznaniu się z historią choroby), a także zasadności przepisania. Przykładowo farmaceuta musi wiedzieć, że ampicylinę w dawce 100mg/kg/dobę stosujemy tylko w zakażeniach dróg moczowych, a w dawce 4 razy większej w zapaleniu płuc.

Na oddziale intensywnej terapii noworodka farmaceuta oblicza dawki leków (na przykład midazolamu, fentanylu czy dopaminy) podawanych w systemie ciągłym przy pomocy pomp infuzyjnych. Zapoznaje się z wynikami pacjenta, a także zaproponowanym leczeniem. Uczestniczy w spotkaniach z lekarzami, na których omawiany jest szczegółowo każdy przypadek. Czynności te wykonuje na oddziale, co pozwala na aktywną współpracę z pozostałymi członkami zespołu medycznego. Wielokrotnie byłam świadkiem sytuacji, gdzie lekarz prosił farmaceutę o radę odnośnie leków. W przypadku wykrycia błędów w ordynacji lekarskiej farmaceuta niezwłocznie kontaktuje się z lekarzem.

Więcej na ten temat na stronach Aptekarza Polskiego

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
0 komentarzy
avatar
Komentujesz jako gość!

Brak komentarzy