Zawartość receptariusza
Receptariusz szpitalny zawiera wewnętrzną informację o lekach i środkach farmakologicznych, wyrobach medycznych używanych w konkretnej placówce opieki medycznej. Uważany jest za dokument wyższego rzędu w procesie zarządzania i funkcjonowania szpitala. Na jego podstawie prowadzi się procedury diagnostyczne, terapeutyczne oraz logistyczne. Ponadto stanowi narzędzie minimalizujące niebezpieczeństwo popełnienia błędu, gdyż zawiera informacje o lekach z wykazu A, lekach wymagających szczególnego monitoringu czy wskazówki o właściwej antybiotykoterapii.
Jak wyglądają pracę nad tworzeniem receptariusza?
Kreowanie receptariusza rozpoczyna się od analizy rodzaju, ilości oraz kosztów leków i środków farmaceutycznych obecnie używanych w szpitalu. Pozwala to w praktyczny sposób ocenić zużycie w szpitalu preparatów dostępnych na rynku oraz uwidocznić potrzebę wprowadzenia nowych pozycji. Podstawą podejmowania decyzji o zawartości receptariusza jest przede wszystkim efektywność i bezpieczeństwo prowadzonych procesów terapeutycznych w szpitalu, z istniejącymi możliwościami ekonomicznymi.
Efekt optymalizacji terapii zależy w szczególności od rodzaju i selekcji wprowadzonych do niego preparatów oraz ich określonej dostępności (powszechnie stosowane, do decyzji specjalistów, do decyzji ordynatorów, do decyzji dyrektora na uzasadniony wniosek). Kolejnym etapem jest konsultacja pomiędzy oddziałami i specjalistami w celu wypracowania merytorycznej i ekonomicznej terapii lekowej. Istotną rolę pełni Komitet Terapeutyczny, w skład którego wchodzą przedstawiciele wszystkich oddziałów, farmaceuta szpitalny, mikrobiolog oraz przedstawiciel działu zamówień publicznych. Następnie dochodzi do stworzenia wstępnego projektu receptariusza. Przekazuję się go ordynatorom oddziałów i dyrekcji szpitala w celu ostatecznej analizy i ocenie jego przydatności. Po ewentualnych modyfikacjach receptariusz gotowy jest do wprowadzenia do użytku.
Receptariusz jako narzędzie szpitalnej
Zastosowanie podziału leków w receptariuszu na kategorie dostępności na podstawie wybranych właściwości farmakologicznych i farmakoekonomicznych czyni z niego podstawowe narzędzie kontroli nad obrotem lekami w szpitalu, umożliwiając połączenie optymalizacji farmakoekonomiki procesu terapeutycznego z poprawą bezpieczeństwa i efektywności terapii. Konstrukcja receptariusza szpitalnego pozwala na ocenę skuteczności i kosztów terapii na podstawie wszystkich istotnych jej elementów. Pozwala wyodrębnić preparaty o najkorzystniejszych parametrach, m.in.: właściwości, dostępność, cenę odpowiedników, dostępność w hurtowniach czy koszty dostawy. Dodatkowo, może być uważany za element łączący pracę lekarzy, farmaceutów, pielęgniarek czy położnych w szpitalu.
Aktualizacja receptariusza
Rozwój wiedzy medycznej oraz zmiany w zakresie zasad prowadzenia terapii poszczególnych jednostek chorobowych zmuszają do wykonywania okresowych przeglądów i aktualizacji receptariusza szpitalnego.
Optymalnym okresem, oddzielającym dokonywanie takich przeglądów jest okres jednego roku. Zbyt częste przeglądy skutkują dużą zmiennością receptariusza, co w dużej mierze utrudnia prowadzenie terapii.
Literatura:
- http://www.aptekarzpolski.pl/2014/02/02-2014-wskazowki-do-racjonalnego-przygotowania-receptariusza-szpitalnego/ (dostęp 26-10-2019).
- https://aptekaszpitalna.pl/aktualnosci/receptariusz-szpitalny-jako-codzienne-pracy-medyka-w-szpitalu/2018-05-23/ (dostęp 26-10-2019).
- https://www.leki-informacje.pl/content/receptariusz-szpitalny-cz1 (dostęp 26-10-2019).
- https://www.leki-informacje.pl/content/receptariusz-szpitalny-cz2 (dostęp 26-10-2019).
Autorka: Justyna Koziej — studentka VI roku farmacji














