Czym jest program lekowy?
Program lekowy należy do grupy gwarantowanych świadczeń opieki zdrowotnej. Umożliwia on leczenie pacjentów przy wykorzystaniu leków innowacyjnych, których koszty nie są pokrywane w ramach innych świadczeń gwarantowanych. Programy lekowe obejmują choroby onkologiczne i nieonkologiczne, a dobór pacjentów odbywa się według konkretnych kryteriów (czytaj także: Leki cytostatyczne – bezpieczeństwo przygotowania).
Co zawiera opis programu lekowego?
Leczenie danej jednostki chorobowej w programie lekowym jest opisane i udostępnione publicznie. Są to załączniki do obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. W opisie tym znajdziemy informacje takie jak:
- kryteria, które musi spełnić pacjent, aby został włączony do programu;
- kryteria wyłączające pacjentów z programu;
- schemat dawkowania i sposób podawania leków;
- wykaz badań diagnostycznych, które wykonuje się przy kwalifikacji pacjenta do programu lekowego i podczas monitorowania leczenia.
Gdzie realizowane są programy lekowe i ile płaci pacjent?
Wykaz placówek, w których realizowane są programy lekowe można znaleźć na stronach internetowych wojewódzkich oddziałów NFZ lub uzyskać informację osobiście w oddziałach. Mimo, że leki stosowane w programach są bardzo drogie, to pacjenci nie ponoszą tych kosztów. Dzięki temu osoby chore, mniej zamożne mają szansę na zdrowie. Do programu pacjentów kwalifikuje lekarz, uwzględniając kryteria włączenia i wyłączenia z programu.
Choroby onkologiczne – spis programów lekowych
Aktualnie prowadzi się kilkadziesiąt programów lekowych. Dotyczą one leczenia:
- nowotworów podścieliska przewodu pokarmowego;
- zaawansowanego raka jelita grubego;
- raka wątrobowokomórkowego;
- niedrobnokomórkowego raka płuca;
- mięsaków tkanek miękkich;
- raka piersi;
- raka nerki;
- chłoniaków złośliwych;
- przewlekłej białaczki szpikowej;
- czerniaka skóry;
- chorych na zaawansowanego raka jajnika;
- płaskonabłonkowego raka narządów głowy i szyi w skojarzeniu z radioterapią w miejscowo zaawansowanej chorobie;
- wysoko zróżnicowanego nowotworu neuroendokrynnego trzustki;
- lenalidomidem w terapii chorych na opornego, lub nawrotowego szpiczaka mnogiego;
- opornego na kastracje raka gruczołu krokowego;
- zaawansowanego raka żołądka;
- czerniaka skóry, lub błon śluzowych;
- niedrobnokomórkowego raka płuca z zastosowaniem afatynibu i nintedanibu;
- dazatynibem ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (Ph+);
- beksarotenem ziarniniaka grzybiastego, lub zespołu Sézary’ego;
- czerniaka skojarzoną terapią dabrafenibem i trametynibem;
- opornych i nawrotowych postaci chłoniaków;
- przewlekłej białaczki limfocytowej obinutuzumabem;
- podtrzymującego olaparybem chorych na nawrotowego platynowrażliwego zaawansowanego raka jajnika, raka jajowodu, lub pierwotnego raka otrzewnej;
- mielofibrozy pierwotnej oraz mielofibrozy wtórnej w przebiegu czerwienicy prawdziwej i nadpłytkowości samoistnej;
- lenalidomidem w terapii pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim, lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q;
- pacjentów z przerzutowym gruczolakorakiem trzustki;
- chorych na zaawansowanego raka podstawnokomórkowego skóry wismodegibem;
- ewerolimusem chorych na stwardnienie guzowate z niekwalifikującymi się do leczenia operacyjnego guzami podwyściółkowymi olbrzymiokomórkowymi (SEGA);
- ibrutynibem w terapii chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową;
- piksantronem w terapii chłoniaków złośliwych;
- opornej i nawrotowej postaci klasycznego chłoniaka hodgkina z zastosowaniem niwolumabu;
- przewlekłej białaczki limfocytowej wenetoklaksem.
Bibliografia:
- http://www.nfz-warszawa.pl/dla-swiadczeniodawcow/programy-lekowe/
- https://www.gov.pl/web/zdrowie/programy-lekowe
Autorka: Patrycja Ciabach – studentka IV roku farmacji













