REKLAMA
REKLAMA

Nowości wśród witamin dożylnych

W obecnych czasach zauważa się znaczny wzrost zainteresowania w poszukiwaniu nowych, alternatywnych metod leczenia. Wśród nich dużą popularnością cieszą się dożylne wlewy witaminowe, gdzie obok kwestionowanych pod względem skuteczności wlewów wspomagających detoksykację organizmu, zapobiegających starzeniu się skóry lub szybciej zwalczających kaca popularyzowane są również ich domniemane efekty przy terapii, czy prewencji chorób takich jak nowotwory, depresja czy choroba Parkinsona.

Obok często poddawanej dyskusji badaniom dożylnej witaminy C czy szeroko stosowanego magnezu i wapnia, pojawiają się również nowości w zastosowaniach powszechnie znanych witamin i minerałów, jak i nowe substancje dotychczas niepodawane drogą dożylną.

Myers’ cocktail

Doktor John Myers traktowany jest jako pionier w terapii pacjentów za pomocą wlewów dożylnych zawierających w składzie witaminy oraz minerały. Do dziś wiele klinik oferuje „koktajl Myersa” (ang. Myers’ cocktail), którego skład został podany w Tabeli 1.

 

REKLAMA
REKLAMA

Tab.  1. „Myers’ cocktail” – skład jakościowy i ilościowy. [1]

Składnik Ilość
Magnezu chlorek sześciowodny 20% 2-5 ml
Wapnia glukonian 10% 1-3 ml
Hydroksykobalamina 1,000 mcg/ml (wit. B12) 1 ml
Chlorowodorek piroksydyny 100mg/ml (wit. B6) 1 ml
Dekspantenol 250 mg/ml (wit. B5) 1 ml
Kompleks witamin z grupy B 100* 1 ml
Wit. C 222 mg/ml 4-20 ml

*Kompleks zawiera po 100 mg tiaminy i niacynamidu oraz po 2 mg ryboflowainy, dekspantenolu i piroksydyny.

 

Doktor Alan Gaby kontynuował terapię „koktajlem Myersa” i na podstawie 11-letnich badań przeprowadzonych wśród swoich pacjentów zauważył częste pozytywne odpowiedzi u osób cierpiących na ostre napady migreny, astmę, fibromialgię oraz skarżących się na częste uczucie zmęczenia, infekcje górnych dróg oddechowych (spowodowane obniżeniem odporności) czy sezonowy katar alergiczny. [1] Warto zaznaczyć, że kolejne randomizowane badanie przeprowadzone wśród chorych na fibromialgię (n=35) przy użyciu koktajlu Myersa spowodowało znaczącą poprawę zdrowia u chorych w porównaniu z grupą placebo. Cotygodniowe wlewy doprowadziły do obniżenia nadwrażliwości na ucisk w miejscach określanych jako „tender points”, redukcji objawów depresji oraz poprawy jakości życia nawet do 4 tygodniu od ostatniej infuzji. [2]

Witamina C

Rola witaminy C

Kwas askorbinowy poza silnymi właściwościami antyoksydacyjnymi, niezbędny jest również w syntezie kolagenu, lipidów czy białek, hamuje syntezę elastyny, która przyczynia się do starzenia skóry, jak również odgrywa istotną rolę w oddychaniu komórkowym. Jego wielokierunkowe działanie sprawia, że staje się on składnikiem niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka i powinien być dostarczany wraz z dietą w dawkach 80-90 mg/dobę.

Badanie Paulinga i interpretacja wyników

Linus Pauling szczególnie zainteresował się wszechstronnym działaniem witaminy C. W swoich badaniach in vitro wykazał, że wysokie stężenia witaminy powodowały toksyczność komórek nowotworowych. [3] Opublikowane wyniki zachęciły innych do kontynuacji badań, a kliniki medycyny alternatywnej do poszerzenia swoich ofert. Liczne badania wykazały jednak, że podany dożylnie kwas askorbinowy nie hamuje procesów nowotworzenia w monoterapii. Może jednak okazać się efektywny w leczeniu podtrzymującym – biorąc pod uwagę, że u pacjentów cierpiących na choroby nowotworowe często występuje niedobór witaminy C ze względu na jej obniżoną podaż w diecie przez zmniejszony apetyt czy wymioty spowodowane chemioterapią, a także na skutek zwiększenia stresu oksydacyjnego.

Najnowsze badania

W najnowszym przeglądzie systematycznym wyodrębniono 138 prac, w których często zaobserwowano poprawę jakości życia u pacjentów otrzymujących witaminę C (w dawkach 5-25 g) w postaci dożylnej przy szczególnie niskim wskaźniku występowania działań niepożądanych (1,0% wśród 9328 pacjentów). Dane dotyczące potencjalnie synergistycznego wpływu dożylnej witaminy C na jednocześnie stosowaną chemioterapią nie są jednoznaczne i precyzyjne, jednak aktualnie zaleca się oddzielenie od siebie obydwu terapii (podanie dożylnej witaminy C min. 1h przed otrzymaniem chemioterapii lub od 12 do 72 h po chemioterapii). [4]

Witamina B12 (kobalamina)

Dożylna witamina B12 oprócz szerokiego stosowania u osób z jej niedoborem może także znaleźć zastosowanie u pacjentów, u których użyto ogólnego znieczulenia podtlenkiem azotu. Jest on powszechnie wykorzystywanym, bezpiecznym anestetykiem, jednak zauważono jego znaczny wpływ na dezaktywację kobalaminy poprzez nieodwracalne utlenianie atomu kobaltu wchodzącego w skład witaminy. Przyczynia się do spadku aktywności enzymów zależnych od wit. B12, które są niezbędne do syntezy metioniny z homocysteiny. W konsekwencji hamowania tego procesu poziom homocysteiny w osoczu wzrasta, co może znacznie zwiększyć ryzyko miażdżycy, udaru, demencji czy zawału mięśnia sercowego u pacjentów.

Badanie Kiasari

W badaniu przeprowadzonym przez Kiasari i wsp. na skutek podania wit. B12 w postaci wlewu dożylnego (1 mg na 100 ml soli fizjologicznej przez 10 minut) przed znieczuleniem ogólnym zauważono zdecydowanie niższy poziom homocysteiny w porównaniu do grup, które tego preparatu nie otrzymały, co może być obiecującą, tanią i szybką metodą pozwalającą zapobiec hiperhomocysteinemii, a także późniejszym objawom ze strony układu neurologicznego lub sercowo-naczyniowego. [5]

Glutation

Syntetyzowany w cytosolu komórek z glutaminianu (glu), cysteiny (cys) i glicyny (gly) poza niszczeniem wolnych rodników tlenowych (RFT) oraz regeneracją antyoksydantów, bierze udział również w odtwarzaniu składników komórki, które uległy uszkodzeniu, np.: białek i lipidów błony komórkowej czy też samego DNA. Dodatkowo pełni rolę swoistego neuromodulatora transmisji glutaminergicznej.

Skutki niedoboru

Znaczne obniżenie poziomu glutationu (GSH) obserwuje się w chorobie Parkinsona, Alzheimera, w cukrzycy czy AIDS. Zanotowano również inne jednostki chorobowe związane z obniżeniem poziomu GSH, tj. POChP, astma, marskość wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wrzody lub nieswoiste zapalenie jelit. Dodatkowo proces starzenia jest silnie związany ze zmianami poziomu glutationu w organizmie. Podany doustnie jest trawiony w przewodzie pokarmowych człowieka, przez co wzrosło zainteresowanie podania dożylnego GSH, gdyż zauważono pierwsze pozytywne efekty tej drogi administracji wśród chorych na Parkinsona.
Najczęściej podawane są w dawce 1500-2500 mg w cyklicznych infuzjach (1-3 razy w tygodniu, nawet przez 2 miesiące) trwających po 20-30 minut. [6,7]

Co mówią aktualne publikacje?

Aktualne publikacje oraz praktyka sporządzania witamin dożylnych nie przewiduje innych wskazań aniżeli ciężkie niedobory witamin, pierwiastków czy minerałów. Używane są z reguły w celu zastąpienia tego, co powinniśmy uzyskać w naszej diecie. Pomimo wszechobecnych rekomendacji, nie ma wiarygodnych dowodów sugerujących, że rutynowe, witaminowe wlewy dożylne oferują jakiekolwiek bardzo znaczące korzyści zdrowotne. Istnieją jedynie nieliczne doniesienia, na które oczywiście warto zwrócić uwagę, jednak konieczne jest przeprowadzenie szerszych i dokładniejszych badań.

 

Bibliografia

  1. Gaby A.R., Intravenous Nutrient Therapy: the “Myers’ Cocktail”. Alternative Medicine Review. 2002. 7(5), 389-403.
  2. Ali A., Njike V.Y., Northrup V., Sabina A.B., Williams A.-L., Lauren S.L., et al. Intravenous Micronutrient Therapy (Myers’ Cocktail) for Fibromyalgia: A Placebo-Controlled Pilot Study. 2009. The Journal of Alternative and Complementary Medicine. 15(3), 247-257.
  3. Kałwa K., Wilczyński K. Kwas askorbinowy – budowa, właściwości I funkcje w organizmie człowieka. Inżynieria Przetwórstwa Spożywczego. 2017. 4(4), 8-13.
  4. Klimant E., Wright H., Rubin D., Seely D., Markman M. Intravenous vitamin C in the supportive care of cancer patients: a review and rational approach. 2018. Curren Oncology. 25(2), 139-148.
  5. Kiasari A.Z., Firouzian A., Baradari A.G., Nia H.S., Moosavi Kiasari S.H. The Effect of Vitamin B12 Infusion on Prevention of Nitrous Oxide-induced Homocysteine Increase: A Double-blind Randomized Controlled Trial. 2014. Oman Medical Journal. 29(3), 194-197.
  6. Bilska A., Kryczyk A., Włodek L.Różne oblicza biologicznej roli glutationu. 2007. Postepy Hig Med. Dosw. 61, 438-453.
  7. https://www.gwcim.com/services/intravenous-therapies/

 

Autorka: Karina Kordalewska, studentka 5. roku farmacji

REKLAMA
REKLAMA

Jak oceniasz artykuł?

Twoja ocena: Jeszcze nie oceniłeś/aś artykułu

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych

0 komentarzy - napisz pierwszy Komentujesz jako gość [ lub zarejestruj]