Candida auris pierwszy raz zidentyfikowano w 2009 roku, w Japonii. Dotychczas w rutynowych oznaczeniach identyfikowano ten grzyb w grupie Candida non albicans.
W związku ze znaczną opornością na empirycznie stosowane leki (w tym flukonazol) oraz tendencją do tworzenia epidemii, ECDC zwraca uwagę na znaczne ryzyko rozpowszechnienia w krajach UE. Potwierdzone ogniska epidemiologiczne opisano m.in. w Wielkiej Brytanii oraz Hiszpanii. Sporadyczne przypadki wystąpiły m.in. w Niemczech, Francji, Norwegii.
Nadal istnieje potrzeba podniesienia świadomości na temat C. auris w europejskich placówkach opieki zdrowotnej.
W swoim komunikacie ECDC zwraca uwagę na trudności w rozpoznaniu patogenu. Potwierdzenie Candida auris jest możliwe w wysoko specjalistycznych laboratoriach mykologicznych korzystających z technik MALDI-TOF (Matrix-assisted laser desorption/ionization time-of-flight) spektrometrii mas lub sekwencjonowaniu genów rybosomów z wykorzystaniem odpowiednich sond.
W badaniu rutynowym C. auris jest oznaczany najczęściej jako Candida haemulonii, Candida famata, Candida sake, Rhodotorula species lub Saccharomyces species. Poza badaniami laboratoryjnymi ECDC wskazuje na rozważenie zarażenia C. auris każdorazowo przy kontakcie z ośrodkiem klinicznym o potwierdzonej epidemii tym patogenem.
Pełny raport dostępny na stronie ECDC
Źródło: MP.pl
