W badaniu obejmującym ponad 2000 osób starszych bez demencji, których obserwowano przez średnio 6 lat, odsetek zaburzeń poznawczych był szybszy u uczestników z migotaniem przedsionków niż u osób bez tego zaburzenia. Pacjenci z migotaniem przedsionków byli również o 40% bardziej narażeni na rozwój demencji.
Uczestnicy, którzy przyjmowali antykoagulanty mieli o 60% mniejsze ryzyko wystąpienia demencji. Nie zmniejszyło się ryzyko wśród osób przyjmujących leki przeciwpłytkowe.
W badaniu populacyjnym starszych osób stwierdzono, że migotanie przedsionków wiązało się z szybszym zmniejszaniem się globalnej funkcji poznawczej – na przykład zdolnościami myślenia i pamięci – oraz większym ryzykiem otępienia, a także, że u starszych ludzi z migotaniem przedsionków, którzy przyjmowali leki przeciwzakrzepowe, rzadziej pojawiały się objawy demencji niż u pacjentów, którzy nie przyjmowali żadnych leków przeciwzakrzepowych
„Nasze badanie sugeruje, że osoby starsze z migotaniem przedsionków mogą mieć większe ryzyko demencji, jednak przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych może zmniejszyć ryzyko demencji z powodu współistniejącego migotania przedsionków” – powiedział powiedział dr Chengxuan Qiu, autor publikacji, profesor nadzwyczajny i starszy wykładowca Aging Research Center z Karolinska Institute.
Badanie zostało opublikowane online 10 października w Neurology.
